คงไม่มีชีวิตใครสมบูรณ์แบบไปหมด...ทำใจ

 

วันนี้ต้องฟังข่าวไม่ดีจากทางบ้านอีกแล้ว

เรื่องเก่าๆ เดิมๆ แต่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจทุกครั้ง

สงสารแม่ สงสารจับใจจนบอกไม่ถูก

แม่บอกว่าแม่ไม่เป็นไร  แม่สบายดี 

ไม่ต้องเป็นห่วงแม่  แม่ทำใจได้แล้ว 

แต่น้ำเสียแม่ก็ยังเศร้าอยู่มาก

คนเป็นลูกอย่างเราทำไงได้ละ

ก็ได้แต่เล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ให้แม่ขำๆ ไป

แต่สุดท้ายก็รู้แก่ใจอยู่ดีว่าแม่ยังทุกข์ใจ

 

 

 

ไม่เข้าใจพ่อ  ไม่เข้าใจจิงๆ

ถ้าพ่ออยากไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้นทำไมไม่เลิกกับแม่

แยกกันอยู่กับแม่ซะ  แม่อาจจะทุกข์ใจแต่มันคงไม่นาน

ดีกว่าทนอยู่กันแบบนี้  ทำให้สุขภาพจิตแม่เสื่อมซะป่าวๆ

ใช่ว่าไม่รักพ่อนะ  ไม่ว่าพ่อจะไปอยู่ที่ไหน  กับใคร

พ่อก็ยังเป็นพ่อ  และเราก็ยังจะรักพ่ออยู่เสมอ

 

 

 

เหนื่อยใจเหลือเกิน  เมื่อไหร่เรื่องพวกนี้จะจบสักทีนะ

พ่อจ๋า แม่จ๋า  หนูรักพ่อกับแม่

อยากให้พ่อกับแม่มีชีวิตบั้นปลายที่มีความสุข

ไม่ต้องทำงานหนัก  ไม่ต้องลำบากเหมือนแต่ก่อน

แต่พอชีวิตกำลังจะดีขึ้น  ทำไมต้องมีเรื่องพวกนี้ด้วยนะ

หรือว่าชีวิตมนุษย์มันก็คงต้องเป็นเช่นนี้

มันคงยากที่จะทำให้มันสมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง

แต่ก็แค่หวังว่า มันคงไม่เลวร้ายไปกว่านี้

 

"สี่ทุ่มกับอีกสิบห้านาที"